Kimkielen

[Amersfow]

Mijn vader heeft op zijn Westlander (platbodem van 17,5m x 2,5m) kimkielen van 30cm op de kim laten zetten; iets naar beneden gericht. Ze hielpen wel een beetje. (Het was eerst een enorme rolbak).

[pascall]

Na twee op zich zeer behartenswaardige paginaas over stabiliteitproblemen bij zeeschepen weer terug bij de vraagstelling.
Er wordt gesproken van kimkielen. Maar volgens mij zijn kimkielen bedoeld als vervangers van een centrale kiel. Is hier niet eerder sprake van slingerkielen?

Ook daar kun je weer eindeloos theoretische zienswijzen op los laten, maar uiteindelijk gaat het om de vraag: helpen die? Dat zal van schip tot schip verschillen. De praktijk zal dat moeten uitwijzen. Het enige dat ik kan zeggen: die op de ronde kimmen van de platbodem Jonge Willem helpen weldegelijk.
Bedenk daarbij wel, dat slingeren niet wordt voorkomen, maar aangenaam gedempt.

En dan is mijn vraag, hoe weet je dat dat ze zo goed werken, heb je eerst zonder gevaren?

Mvg

Pascal.

[quichot]

En dan is mijn vraag, hoe weet je dat dat ze zo goed werken, heb je eerst zonder gevaren?

Uiteraard.
We voeren destijds veel op het Markermeer/IJsselmeer en de Zeeuwse wateren. Vooral daar moest je bij vallend tij de betonning aanhouden, en kon je dus niet ontsnappen aan dwars inkomende golven bij bft 7.
Normaal ga je met bft 7 liever niet naar buiten, maar we werden er door overvallen. We maakten op de clinometer soms slagen van ruim 40 graden, dus meer dan 80 graden van bak- naar stuurboord. Mijn vrouw werd daar angstig van. Bepaald niet bang uitgevallen, ze kan aan de stuurstand ook goed met het schip overweg, maar zo wilde ze niet meer mee.
In goed overleg met de werf waar ik toen kwam zijn er toen slingerkielen aangebracht. Daarmee hebben we onder goed vergelijkbare omstandigheden dezelfde wateren bevaren en objectief kunnen vaststellen dat het slingeren een stuk minder en vooral trager was geworden. Nooit meer boven de 30 graden gekomen. Tot bft 5 dwars bleef het schip zelfs zo goed als rechtop, wat voorheen ondenkbaar was.

Dus nogmaals, geen wondermiddel, maar het vaarplezier kwam terug.

[pascall]

Oké, mooi en helder verhaal.

Mvg,

Pascal.

[pascall]

De stabiliteit curve van een Barkas is ook zo'n typisch plaatje.
Een rasechte slinger bak maar wel met een kentermoment van 62 graden.
In theorie is het concept zelfrichtend, dan wel met achterkajuit.
Wij hebben enkele jaren geleden 43 graden gemeten, voor je gevoel denkje dat dat wel de max is maar kan dus nog heel wat meer hebben.


Mvg,

Pascal.

[pascall]

Marie Christina, bedankt voor de heldere uitleg.

Mvg,

Pascal.

[Marie Christina]

Graag gedaan.

Zeg, Pascal. Ik begrijp dat jij in het bezit bent van stabiliteisgegevens van een Barkas?
Zou ik daar een kopie van kunnen krijgen?
Ik heb nog nooit eerder stabiliteit kunnen berekenen met een jacht.
Die gegevens worden om één of andere duistere reden altijd bewaard in een betonnen kluis met gewapende wachten ervoor en een mijnenveld er omheen.

[pascall]

Ik heb ze niet meer in mijn bezit want dan had ik ze hier al gepost, maar ik kan er wel aankomen.
Komen er aan.

Mvg,

Pascal.

[Marie Christina]

Prachtig!

[Amersfow]

BTW; die oude scheepsbouwers waren zo gek nog niet met hun HANGMATTEN. Hoe het schip ook rolt, die blijven gewoon horizontaal. Geniaal.