Mijmeringen

[pascall]

Prachtig verhaal, zekers nu in de winter veilig achter de kachel!
We hebben de schade gezien op diverse plaatsen in Denemarken, blijkbaar zijn er zelf haventjes die volledig verwoest zijn en niet meer worden opgebouwd.

Mvg,

Pascal.

[broekie]

Mooi verhaal. Je moet vertrouwen in je materiaal en je kennis/ervaring hebben om te blijven liggen.
Als wij de keuze hadden gehad om te blijven liggen of naar een haven, was het de haven geworden.
We beperken risico's het liefst zoveel mogelijk.

[SimondeDanser]

Ik was aan een reis bezig langs de Noordfriese eilanden. Op een zeker moment was ik op het eiland Pellworm en het werd tijd om weer te gaan tanken. De volgende morgen was het prachtig rustig weer, dus besloten om naar Helgoland te varen om daar belastingvrij te kunnen tanken. Dat was maar een uurtje of vijf, dus de reis naar en van Helgoland betaalde zichzelf ruimschoots terug door de lagere prijs van de diesel aldaar. De dag daarna ging ik met een volle tank weer terug richting de eilanden, deze keer naar Hörnum, de zuidpunt van het eiland Sylt.
Bij het binnenlopen van de haven zag ik recht vooruit een hele grote patrouilleboot van de douane dwars voor me aan de kade liggen. Er stonden drie mannen in het gangboord. Uit een luidspreker kreeg ik instructie om langszij de patroulleboot af te meren. De touwtjes werden keurig aangepakt en er werd een loodsladder neergelaten. De drie mannen kwamen naar beneden. Ze vertelden dat ze mijn boot wilden gaan doorzoeken. Twee man bleven bij mij in de kuip staan terwijl de derde door de boot heen ging. Ze vertelden mij dat ze me de dag daarvoor naar Helgoland hadden zien varen. Ze wisten kennelijk alles want ze wisten dat ik had getankt en waar ik daarna had gelegen.
De twee man in de kuip stelden me wat vragen en ze wilden de scheepspapieren en mijn paspoort zien. Dat was vrij snel klaar. Maar hun collega was nog aan het rondkijken. Dus er ontstond een praatje pot over de vakantie en waar ik zoal allemaal al geweest was met de boot. Toen opeens zei één van hen dat hun collega eigenlijk de boot alleen maar van binnen wilde zien. Hij had zelf ook een boot en was erg geïnteresseerd hoe mijn boot er van dichtbij uit zag. Toen de collega ook klaar was werd er in goede harmonie afscheid genomen en kon ik een plaatsje in de haven gaan zoeken. De patroulleboot verliet korte tijd daarna de haven.
Twee of drie dagen later, het weer was inmiddels niet zo erg mooi meer en er stond een straffe wind. Ik kwam ergens door een smal zeegat tussen de eilanden door naar buiten, meer onder dan boven water. Ik zag op redelijk korte afstand een grote patrouilleboot van de douane. Deze draaide in mijn richting en kwam op mij af gevaren. Ze passeerden mij op vrij korte afstand met een behoorlijke snelheid. Op de brugvleugel stonden drie man te zwaaien en met hun duimen omhoog. Toen ze voorbij waren gaven ze nog wat gas bij en ze draaiden weg om daarna met grote snelheid uit het zicht te verdwijnen.

[pascall]

Mijmeringen,
Het moet in de zomer van 1993 zijn geweest, we waren op vakantie met ons polyester bootje van 6.20 meter.
We voeren over de Linge en er kwam ons een motorboot tegenmoet, een barkas 10 meter bleek achteraf.
Het was liefde op het eerste zicht!
Mijn nog zeer jonge wederhelft trok een bedenkelijk gezicht, ik verlieft op iets, geen ontkomen aan wist ze uit ervaring.
Afijn, vrouwlief was even uit beeld en had plaatsgemaakt voor een nieuwe liefde, stoer, mooi gevormd, welwillend en degelijk.
Na de Linge deden we Dordrecht aan en wat ligt er in de haven van Dordrecht te pronken, jawel een splinter nieuwe barkas 11 meter!
Wat een prachtig schip en het botenhart ging nog sneller kloppen!
Ik was er inmiddels achter dat de ontwerper de heer Huitema was en het schip/model Barkas hete.
In Dordrecht kocht ik een Waterkampioen waar het adres van de heer Huitema in stond.
De overige dagen van de vakantie stonden in het teken van de barkas en het begon langzaam vorm aan te nemen.
Thuis gekomen werd er een telefoontje gepleegd naar Groningen, na een kort gesprek met de heer Huitema werd ons een proefpakket toegezonden met daar in de verschillende uitvoeringen van de Barkas, en wat we konden verwachten van het tekeningenpakket.
We waren eind van de twintig en hadden net de laatste hand gelegd aan ons huis, dus tijd voor een nieuwe uitdaging.
Ons huis, hier neergezet in de kortste zin van het woord, hield wel iets meer in als alleen maar Huis.
Gekocht als bouwval maar wel bewoonbaar, we wilde natuurlijk samenhokken, hebben we er een huis overheen gezet.
Na dat de buitenste schil klaar was hebben we het binnenste, oude huis, afgebroken en weer opnieuw opgebouwd, de omgedraaide wereld.
Tevens alle meubels gemaakt, tafels, stoelen, kasten keuken enz, maar ook alle kozijnen, deuren en trappen, zo waren we wel wat gewend.
Nog geen 14 dagen terug van vakantie, en de zogenaamde kogel was door de kerk, een Barkas 1100 werd werkelijkheid.
We kochten de tekeningen en de licentie voor het bouwen van één schip en gaven opdracht aan Centraalstaal in Groningen voor het snijden van het staalpakket van een barkas 1100, we konden niet meer terug.
De bedoeling was om het schip volledig zelf te bouwen , en dat in de tuin, maar na verschillende gesprekken met daaruit komende adviezen besloten om het in elkaar zetten van het casco uit te besteden.
Uiteindelijk zitten de kosten niet in het casco, de winst die daaruit te behalen is is nihil.
Zo is het casco gebouwd op de werf in ons eigen dorp, en letterlijk een kaal casco.
Het grove werk, daar gaan geen uren in zitten, uren lopen op in het fijne werk, de afwerking.
Zo hebben we zelf de reling er opgelast maar ook de tanks, roer, motor, boegschroef, bolders, stalen liggers van de vloeren, want daar loopt ook het leidingwerk deels door, enz…
Toen het casco klaar was is het alsnog in de tuin beland om verder afgebouwd te worden.
We hebben 10 jaar een dubbele baan gehad, vrouwlief (timmervrouw) en de auteur, huis gebouwd, en twee boten op stapel gezet, ons eerste bootje is een apart verhaal.
Samen met zijn tweeën, hulp hebben we nooit aanvaard, geeft alleen maar verplichtingen.
Wat een schitterende tijd!!!!
We hebben ontzettend genoten van alles wat we hebben gemaakt en dat doen we heden ten dagen nog, stilzittend om ons heen kijkend, ieder detail/ onderdeel opnemend, elk heeft zijn eigen verhaal!
Zo verlangend naar die verleden tijd, we hebben de lat hoog gelegd wat uiteindelijk resulteert in voldoening.
Zo verlangend naar die verleden tijd, zo verlangens wat er komen gaat.

Ons bootje de gouden draad in ons leven.

Bedankt prachtige vrouw van mij!

Mvg,

Pascal.

[Amersfow]

Mooi te lezen. Wat een toewijding.

[pascall]

Mijmeringen,

We meren af in Grenaa, een plaats in Denemarken halverwege Jutland.
Het is nog vroeg in het jaar maar de zon doet uiterst haar best en het is prachtig weer.
Zo zijn er best al wat mensen aan boord op de spaarzame boten die in de haven liggen.
De overige staan nog op de wal, langzaam ontwakend uit de winterslaap, hier en daar wordt er geklust.
We meren af naast een motorboot waarvan de eigenaar onze lijnen in ontvangst neemt.
We babbelen wat en vragen de man hoever het stadje van de haven ligt, te ver om te lopen is het antwoord.
Wij, oké maar wij hebben fietsen aan boord dus dat is geen probleem, waarop de man antwoord;
Hier neem mijn auto maar dan kan je naar het stadje en gelijk de omgeving verkennen, als je terug bent en ik ben er niet, dan leg je de sleutels maar op tafel, de deur is open.

Mvg,

Pascal.

[SimondeDanser]

Mijmeringen,

We meren af in Grenaa, een plaats in Denemarken halverwege Jutland.
Het is nog vroeg in het jaar maar de zon doet uiterst haar best en het is prachtig weer.
Zo zijn er best al wat mensen aan boord op de spaarzame boten die in de haven liggen.
De overige staan nog op de wal, langzaam ontwakend uit de winterslaap, hier en daar wordt er geklust.
We meren af naast een motorboot waarvan de eigenaar onze lijnen in ontvangst neemt.
We babbelen wat en vragen de man hoever het stadje van de haven ligt, te ver om te lopen is het antwoord.
Wij, oké maar wij hebben fietsen aan boord dus dat is geen probleem, waarop de man antwoord;
Hier neem mijn auto maar dan kan je naar het stadje en gelijk de omgeving verkennen, als je terug bent en ik ben er niet, dan leg je de sleutels maar op tafel, de deur is open.

Mvg,

Pascal.

Zoiets heb ik in mijn jonge jaren ook eens meegemaakt. Ik voer nog met mijn ouders. We meerden af in Wilhelmshaven aan de buitenkant. Daar lag iemand met een motorboot en die kwam onze lijntjes aanpakken. Mijn vader vroeg hem hoe we naar het centrum.van Wilhelmshaven konden komen. De man begon het uit te leggen. Maar al vrij snel vroeg hij aan mijn vader of hij misschien een rijbewijs had. Mijn vader antwoordde bevestigend. En toen zei de man "dan is het geregeld". Mijn vader begreep het nog niet. De man vertelde dat hij politieagent was. Maar hij had al wat te diep in het glaasje gekeken en wilde, zeker als politieman, niet het risico lopen om gepakt te worden. Dus we konden zijn Mercedes gebruiken, maar we moesten hem wel eerst even thuis afzetten. En dat hebben we toen gedaan.

[pascall]

Zoiets heb ik in mijn jonge jaren ook eens meegemaakt. Ik voer nog met mijn ouders. We meerden af in Wilhelmshaven aan de buitenkant. Daar lag iemand met een motorboot en die kwam onze lijntjes aanpakken. Mijn vader vroeg hem hoe we naar het centrum.van Wilhelmshaven konden komen. De man begon het uit te leggen. Maar al vrij snel vroeg hij aan mijn vader of hij misschien een rijbewijs had. Mijn vader antwoordde bevestigend. En toen zei de man "dan is het geregeld". Mijn vader begreep het nog niet. De man vertelde dat hij politieagent was. Maar hij had al wat te diep in het glaasje gekeken en wilde, zeker als politieman, niet het risico lopen om gepakt te worden. Dus we konden zijn Mercedes gebruiken, maar we moesten hem wel eerst even thuis afzetten. En dat hebben we toen gedaan.

Wij hebben er geen gebruik van gemaakt maar de man hartelijk bedankt voor zijn aanbieding en het vertrouwen, we hebben een treetje bier op de tafel gezet in plaats van de sleutel.
Voor ons is het geen op zich zelf alleenstaande ervaring, soortgelijke hebben meerdere keren meegemaakt, een verrijking voor je vakantie, een verrijking voor het land.

Mvg,

pascal.

[pascall]

Mooi te lezen. Wat een toewijding.

Bedankt!

Ach je moest wat, starters, geen geld wel veel energie

[SimondeDanser]

Wij hebben er geen gebruik van gemaakt maar de man hartelijk bedankt voor zijn aanbieding en het vertrouwen, we hebben een treetje bier op de tafel gezet in plaats van de sleutel.
Voor ons is het geen op zich zelf alleenstaande ervaring, soortgelijke hebben meerdere keren meegemaakt, een verrijking voor je vakantie, een verrijking voor het land.

Helemaal mee eens. Ik heb ook al meerdere keren dit soort ervaringen gehad. En dat waardeer ik zeer. Ik probeer daarom ook zelf mensen te helpen wanneer ze problemen hebben. En als ik dan zie dat ze blij zijn geholpen te zijn en dat daarmee bijv. hun vakantie niet in het water is gevallen dan geeft mij dat.voldoening. En ik denk dat het dat.is.