Even getriggerd door een opmerking van een lid "Heet Sluizenfront" in het topic Plakletterbootnaam. Hij ging hier even off-topic over het wel of niet gebruiken van een marifoon en als men hem dan al gebruikt, dat men deze dan vaak verkeerd gebruikt. Onderstaande was zijn opmerking.

Ook al omdat veel jachten "maar wat aanklooien". De ene meldt zich wel, de andere niet, omdat hij misschien geen marifoon heeft of whatever.
Dan nog eens de wijze waarop men zich via de marifoon aanmeldt. Daar vanuit gaande zou je concluderen dat 90% van hen geen marifooncertificaat heeft, en zo ja, niet toepast (marifoondicipline) wat men bij de opleiding geleerd heeft.

Dit was mij namelijk ook opgevallen. Maar ik vraag me of of 90% daadwerkelijk geen certificaat heeft. Ik heb namelijk 2 jaar terug mijn certificaat gehaald. Men heeft toen geleerd hoe je moet oproepen etc. Nu valt mij op dat zelfs de beroepsvaart zich niet houd aan de regels zoals aangeleerd. Ook wanneer je zelf het wel op de juiste manier doet (marifoondicipline) krijg je van een sluiswachter, brugwachter of beroepsvaart antwoord maar niet zoals afgesproken is.

Maak maar zelden mee dat het gaat zoals afgesproken. Hebben andere deze ervaring ook? Was dit vroeger anders?

Ben benieuwd naar jullie reacties.

Klopt, schippers taal is anders als uit het boekje,sterker nog, toen ik mijn Radarpatent haalde mochten wij absolute geen overbodige woorden gebruiken tijdens marifoonverkeer.
Tijdens varen in mist het marifoongesprek zo kort mogelijk houden, dus woorden als bv OVER mochten niet gebruikt worden, is allen maar vervuiling.
Het radarpatent wat gegeven wordt in Rotterdam (STC) is puur praktijk gericht, mochten ze meer cursussen doen, als zo ook de marifoon cursussen!

Mvg,

Pascal.

Natuurlijk, helemaal herkenbaar. Zelfs de volgorde van oproepen is anders. Net als namen van verkeersposten. Maar volgens mij is deze discussie hier eerder gevoerd.

Het woord OVER komt alleen maar voor in games=game-OVER

redmiller schreef:Maar volgens mij is deze discussie hier eerder gevoerd.

Sorry, heb hier niet naar gezocht.

gewoonmich schreef:Maar ik vraag me of of 90% daadwerkelijk geen certificaat heeft. .

ik heb hem ook niet, maar wel een handheld marifoon.
Gewoon voor het uitluisteren bij een sluid e.d.
Het halen van het certificaat staat al een paar jaar op de planning, maar komt er steeds niet van

In de goede oude tijd toen je nog een marifoon nodig had om naar huis te bellen, maakte ik eens verbinding in Denemarken.
Ik weet niet meer via welk kuststation,, volgens mij Lungby Radio, maar dat maakt niet uit.
Het callsign was PG 5404.
Papa Golf begreep die mevrouw goed.
Maar ze had geen idee wat ik bedoelde met panta-five carte-four, nada-zero, carte-four.
Vond ik best iets van, zeg maar.

gewoonmich schreef:Maak maar zelden mee dat het gaat zoals afgesproken. Hebben andere deze ervaring ook? Was dit vroeger anders?

Klopt wat je zegt. Juist de netgeslaagden pik je er zo uit dankzij de overdreven correcte marifoontaal.

De mores op het binnenwater is meer van: zeg nou maar gewoon wat je bedoelt, hou het kort, maar hanteer asjeblieft wél de juiste terminologie. Dat pik je op den duur op uit de praktijk. Als een beroepsschipper 'over' zegt, is dat waarschijnlijk zijn antwoord op de vraag: hoe gaat het met je hoofdpijn?

Was dat vroeger anders? Nee, althans niet toen ik begin jaren 80 m'n brevet kreeg zonder examen te hoeven doen.

Marie Christina schreef:In de goede oude tijd toen je nog een marifoon nodig had om naar huis te bellen

'Scheveningen Radio (3x)' 'Wie roept Scheveningen Radio?' 'Hier de Papa India 7806 voor een telefoongesprek met de wal, over'. En dúúr! En ieder uur de verkeerslijst uitluisteren natuurlijk, want moeders kon hebben gebeld! De goede oude tijd, net wat je zegt.
Toch blij met de komst van het gsm-metje.

Fl 25,- voor de eerste 3minuten. Al verbruikte je er 3 seconden van.
Daarna, ik meen, Fl 2,25 voor elke volgende minuut of een gedeelte daarvan.
En dat was voor een nummer binnen Nederland.
Naar het buitenland was nog een lieve stuiver duurder.

Zal nooit vergeten dat een machinist waar ik mee aan boord zat een vriendinnetje in Pusan (Zuid Korea) had.
Het ziekenhuis waar ze werkte werd gebeld, er werd opgenomen door een niet Engels sprekende telefoniste.
Na een paar vruchteloze "Hello, can I speak to Cheong?" pogingen, en veel gemompel in de taal die hij weer niet verstond werd er opgehangen.
De kop die hij trok toen de Scheveningen Radio juf met een gortdroge professionele stem meldde dat het gesprek 3 minuten verre buitenland was geweest. ( Ik meen me te herinneren: iets van Fl 45,-) vergeet ik nooit meer.

tja die goeie oude tijd ,de rekeningen liepen hoog op iedere maand dikke rekeningen ,van boord naar de wal maar omgekeerd ook .
wij bij de marine lagen bij Australië en via de verbindings dienst bellen naar nederland wij dachten dat het via de marine ging maar dus niet via Scheveningen radio 3 minuten toentertijd 1970- 80 gulden .voor ons een emmer leeg donderen
voor de rest via marifoon in de omringende landen wat het altijd emmeren ,en toen kwamen de eerste draagbare telefoons waar je bekand een steekwagentje bij nodig had en ook stevens duur ,dus blij wat we nu gebben altijd overal en niet duur dus mis ik die tijd totaal niet.