Enkele tips als je voor het eerst gaat varen.

[Oeverloos]

Directe koeling:
Oudere motoren kunnen een directe koeling hebben. Hierbij wordt buitenwater opgepompt, gaat door het koelsysteem van de motor en via de uitlaat weer naar buiten, of het schip heeft een droge uitlaat met een demper. De direct gekoelde dieselmotoren draaien op een lagere temperatuur van zo rond de 60 graden, omdat je anders ketelsteen in het koelsysteem van de motor krijgt.

[Oeverloos]

Antifouling:
Onder de boot hoort antifouling te zitten. Dat beschermt tegen aangroei. Een onderwaterschip met kluiten mossels en baarden van planten komt niet vooruit, en de motor raakt oververhit en de aandrijflijn overbelast. Die mossels gaan ook groeien op de boegschroef. Als je die vervolgens laat draaien, brandt deze door.
Er zijn twee soorten antifouling, harde en zachte.
Harde kun je borstelen, zachte niet.
Zachte antifouling hecht op zachte en harde antifouling, harde alleen op harde.
Zachte antifouling moet er om de paar jaar opnieuw opgezet worden, want die slijt weg.

[Oeverloos]

Verfsysteem:
Systeem betekent dat de lagen op elkaar kunnen hechten. Een onderwater verfsysteem bestaat bijvoorbeeld uit 5 lagen epoxycoating,
dan epoxy hechtprimer en dan antifouling. Een schip heeft een verfsysteem (yachtcoating) voor het onderwaterschip,
de romp en de opbouw van verflagen (coatings) die bij elkaar passen. Het beste is de gebruiksaanwijzing van de fabrikant te volgen.
Bekende verf fabrikanten zijn:
Epifanes uit Aalsmeer,
Doublecoat van De IJssel uit Moordrecht,
International en Awlgrip van AkzoNobel,
Hempel uit Denemarken
Amercoat, Amerlock en Sigma Coatings van het Amerikaanse PPG.
Het is mooi als er een logboek is of aantekeningen waarin is bijgehouden welke verf er wanneer is opgezet, want anders is het tasten in het duister.

[Oeverloos]

Polyester en osmose
Een romp van polyester neemt in het water een percentage water op. Dit wordt voorkomen door op het onderwaterschip lagen waterdichte epoxy verf aan te brengen tot de juiste dikte. Als dat het geval is kan een polyester boot bijzonder lang mee.
Is dat niet gebeurt is, dan moet het vochtgehalte eigenlijk wel gemeten worden bij aankoop en een controle op osmose van het onderwaterschip. Osmose zul je vast tegenkomen in oude polyester rompen. Blazen met een zurige inhoud.
Het komt intimiderend over maar oude rompen zijn in die tijd soms, maar niet altijd, extra dik gemaakt, soms van volglas, dus het ziet er soms erger uit dan het in werkelijkheid soms is. Een polyester schip kun je afkloppen met een klein ijzeren hamertje. De plekken met een harde hoge klank zijn ok, in die met een doffe klank zit water. Als je een vocht gehalte meter neemt kun je het vochtgehalte meten. Het roerblad, de ankerbak en de kielaanhechting zijn bekende plekken waar vocht kan binnen dringen. Maar ook het dek en opbouw kan vochtplekken bevatten. Informeer je van te voren hoe je dat aan kan pakken.
Koos Blonk heeft een boek over polyester geschreven, dat zou ik eerst lezen voor ik aan een restauratieproject zou beginnen.
https://www.blonkjachtexpertise.nl/expe ... torjachten

[Oeverloos]

Te lang in het water gelegen:
Een stalen schip dat veel te lang in het water heeft gelegen zonder onderhoud, kan put corrosie hebben in de scheepshuid. Je ziet dan bruine puisten op de huid waar roest in zit en daar onder zit een putje in het staal. Dat komt omdat er zuurstof in het water zit waardoor roest kan ontstaan. Dat staal kan wel wat hebben, want meestal is het 5 mm dik.
Met 3 mm wordt het kritisch. Een diepe put moet je wel dichtlassen.
Stalen scheepsrompen kun je oneindig repareren voor relatief weinig geld. Dat is het grote voordeel van staal. Met een hamer kun je een romp afkloppen om de slechte stukken op te sporen en je kunt een dikte meting van de scheepshuid laten doen.

[Oeverloos]

Kosten:
Die zijn hoog en met een boot is altijd wat. Je kent het gezegde wel:
“er zijn twee gelukkige dagen met een boot: de dag van aankoop en de dag van verkoop”. “Koop een boot en werk je dood”.
En: “de een zijn dood is de ander zijn boot”.
Grote kosten posten zijn de aandrijflijn, die versleten kan zijn en de elektrische installatie, die vaak verouderd is. Denk aan de keerkoppeling en de delen tussen de keerkoppeling en de schroefas, b.v. de homokinetische koppeling, stuwdruklager en de schroefasafdichting. De reden dat deze onderdelen vaak versleten zijn als je rond de 3000-4000 uur bent gekomen, is dat de gebruikte onderdelen bedoeld zijn voor de pleziervaart, dus licht zijn uitgevoerd, omdat het gemiddeld aantal vaaruren bij de pleziervaart zich beperkt tot 100-200 uur per jaar.
Bij de elektrische installatie gaat het vaak om een nieuwe oplader/omvormer van zo’n 3000 watt van Victron of Mastervolt en vernieuwing van de bedrading voor gebruik van 230 V aan boord voor apparatuur, omdat de eisen die we stellen aan de stroomvoorziening aan boord veel hoger zijn dan vroeger met al onze elektrische apparatuur.
Omdat een eigen boot duur is, kom je veel achterstallig onderhoud tegen aan de romp en de opbouw. Door te vragen en te leren van andere watersporters kun je dingen aan je boot zelf te doen, zoals antifouling en anodes vernieuwen, winterklaar maken, nieuwe smeerolie, brandstoffilter, oliefilter, V snaar, impeller en schilderwerk bijhouden, maar dan blijven er nog genoeg kosten over om het duur te maken.
Een ligplaats bijvoorbeeld en een verzekering. Wat het brandstof gebruik betreft: een dieselmotor gebruikt ongeveer 1/4e liter per pk per uur. Dus je hebt 4 à 5 pk voor een liter dieselolie per uur. Het gebruik wordt voornamelijk bepaald door de snelheid die je vaart, dus hoeveel pk’s je afneemt. Dat betekent voor een 100 pk motor, dat als je 6 liter per uur gebruikt, je dus 6 x 4 = 24 pk afneemt. Reken gemiddeld bij een 100 pk diesel op een gebruik van 5 - 6 l/u bij 6 knopen en 7 - 8 l/u bij 7 knopen. Als je 100 vaaruren maakt, en je doet het rustig aan, gebruik je in de praktijk minder dan 500 liter diesel bij een stalen boot van 11 meter.
Bij een 50 pk motor en een kleinere boot zul je 3 liter per uur gebruiken, dus neem je 12-15 pk af.
De schippers die ik spreek gebruiken veel minder, dus ik vaar waarschijnlijk te hard.

[Oeverloos]

Je kunt het treffen met een ideale aankoop:
Als je een precieze schipper treft met een keurig schip dat met liefde onderhouden is. Met liefst een epoxy coating op het onderwaterschip en om de 3-4 jaar nieuwe antifouling en een blinkende machinekamer Een logboek met onderhoud en de gebruiksaanwijzingen en rekeningen in ordners aan boord. Precies het type schip waar je al jaren naar kijkt. De oorspronkelijk aankoop nota met de BTW zit tussen de scheepspapieren als het schip van na 1 januari 1985 is. (Vóór die datum heb je geen BTW verklaring nodig) Je zet de overeenkomst samen op papier, twee handtekeningen en klaar. De oude schipper maakt je wegwijs en je hebt nergens omkijken naar. Als het schip vóór 16 juni 1998 is gebouwd heb je niks te maken met CE papieren en als er geen marifoon is hoef je ook niks over te schrijven. Een vaarbewijs heb je ook niet nodig, want kleiner dan 15 meter en niet sneller dan 20 km/u.

[Oeverloos]

Voor deskundige technische uitleg verwijs ik naar Henk Bos.
Henk (2014) en dochter Janneke Bos hebben talloze geniale artikelen over de pleziervaart gepubliceerd.
Zie:
https://bds.home.xs4all.nl/index.htm