Zie mijn advertentie op Speurders.
http://www.speurders.nl/overzicht/water ... 38535.html

Is Delfzijl nog zelfstandig en niet bij STC aangesloten?

Is een onderdeel van de Maritieme Academie Holland, een samenwerkingsverband tussen Delfzijl, Harlingen, Urk en IJmuiden.
Geen STC, dus.

Ok, die hebben zich dus gebundeld en zijn (nog) uit de klauwen van STC gebleven.
Wist ik niet, STC heeft zeker 3/4 van het maritieme onderwijs binnen gehaald.

Dat is niet perse slecht, hoor.
Maritieme Academie Holland (MAH) gaat ook nauwer samenwerken dan voorheen.
Zo gaan we de toetsen en examens standaardiseren.
(Is nu in "progress")
Voorheen moesten alle zeevaartscholen voldoen aan de eisen van het STCW en dat was dat.
Hoe je dat invulde moest je zelf weten.
Vanaf volgend schooljaar krijgen de studenten van alle Noordelijke zeevaartscholen allemaal dezelfde toetsen voor hetzelfde vak.
Daarmee creeëren we dat de studenten niet meer een goede of slechte opleiding omdat ze van die ene school komen.
Alles wordt nu één standaard.
Hoe we de lessen gaan geven blijft nog wel aan de leerkrachten zelf.

Tevens hebben we in het kader van dit samenwerkingsverband allerlei zaken aangeschaft.
Zo is er kort geleden een hypermodern trainingscentrum geopend in Harlingen., waar de studenten leren omgaan met allerlei reddingsmiddelen.
Van Reddingsboot tot overlevingspak.
Alle MAH scholen kunnen hier gebruik van maken, maar de kosten zijn wel verspreid.

Het fijne weet ik er niet van, maar ik neem aan dat de STC ook op een dergelijke leest geschoeid is.

20 Jaar geleden hadden we landelijk al standarisatie, er bestonden vakgroepen met docenten van iedere school en die stelden de examens samen.
Er werden concepten aangeleverd en daaruit werden landelijke toetsen en examens gekozen.
Kennelijk is het in de tussentijd anders geweest en komt het weer terug.

De leden van de vakgroepen hebben allemaal alle concepten in de tas om uit te kiezen.
Dat is erg fraudegevoelig en rendement is in het belang van de school.

In de tijd van de staatsexamens was het niet fraudegevoelig omdat scholen en de examencommissie totaal los van elkaar stonden.
De school gaf de opleiding en de student ging naar bv. Den Haag examen afleggen.

Ja,die route heb ik ook nog bewandeld.
Ging al tijden goed.
Maar eind jaren 80 moest het allemaal anders.
De functie "maroff" werd ondermeer gecreëerd.
Het onderwijs moest helemaal anders.
Niemand zag het echt zitten.
De scholen niet, de reders niet en de studenten ook niet.
Toch ging het door.

Nu komen we erachter dat het niet echt lekker werkt.
(Ik heb met Filippinos gevaren die meer verstand van zaken hadden dan de Nederlandse stagiair. )

We hebben net zo lang gewacht tot alle lesmethoden en examens nu toch echt wel weggegooid waren en nu kunnen we met zijn allen het wiel opnieuw uit gaan vinden.
We hadden een perfect wiel, maar ze hebben het weggegooid.

Ik weet er alles van en heb alle splitsingen en fusies meegemaakt die van Stuurlieden en WTK's 1 man moesten maken.
Men stopte 6 jaar in 3 jaar en de bevoegdheden werden meer (STCW).
Het eerste wat flink werd uitgekleed waren de dure praktijklessen.

Reders stuurden ex studenten weer terug naar school omdat ze niet konden lassen, draaien, bankwerken etc.
Dat kwam goed uit want die werden bij onze commerciele tak neergezet voor dure cursussen.
Het verdienmodel was werkelijk ingenieus: Besparen in de reguliere opleiding en veel geld verdienen aan cursussen (dat is 2x geld..).

Marof heeft ook nooit goed gewerkt waar het voor bedoeld is, iedereen bleef toch richting kiezen.
Ik heb niet anders meegemaakt dan doorlopend veranderingen, ook onderwijsvernieu(w)(L)ing, alles van vroeger werd afgekeurd en het moest anders.
Resultaat: Alles moest overboord, modules, certificaten, nieuwe computerprogramma's die niet werkten, veel onzinnige vergaderingen enz.
Ik ben er mee gestopt en wat veel leukers begonnen

Dat laatste zinnetje is écht opbeurend.

Men keert op dr schreden terug, Hans.
Er wordt weer gelast, flenzen gemaakt, gedraaid en zelfs 3uur per week praktijk dek: schilderen, bikken, knopen leggen, werken met (staal) draad.
Het oude wiel wordt langzaam aan terug onder de wagen gezet.

Het oeverloze vergaderen is er ook nog steeds.
Soms besluiten we dat we de volgende vergadering gaan besluiten in welke vergadering we een besluit gaan nemen.
En dat gaat dan over iets als de aanschaf van een schoolboek, ofzo.

Ik heb heel interessante jaren meegemaakt eerst HBO SW (oude rangenstelsel + HTS SW en ook nog W4 KHV).
Toen ging het HBO weg, werd alles niveau 2-4 + stuurlieden = maroff.
Alles op z'n kop.
Daar deed ik volop aan mee, leek op ondernemen.

Contractonderwijs werd druk, binnenvaart en visserij kwamen er bij, later ook haven en vervoer.
Ik werkte voor 3 man tegelijk.
Allemaal leuk maar toen er onderwijsvernieuwing bij kwam werd het een ramp.
Wegwezen..

Wel goed dat men wat terug komt op de zo waardevolle praktijktrainingen binnen die opleidingen, dat was vroeger juist de kracht van zeevaartopleidingen (een goed niveau aan theorie, praktijkvaardig, breed, analyseren, etc).

Bij oeverloze vergaderingen ging ik later achterin zitten en ander werk doen (om geen last van maximale ergernis te hebben).
Toen gingen collega's ook nog massaal op de kalender kijken hoe lang ze nog moesten voor hun pensioen (en er werden er veel ziek) maar ik zou nog 25 jaar moeten.
Wegwezen leek mij de manier om er vanaf te komen.

Nu is STC heel groot (in Rotterdam maar ook wereldwijd) en hoe het daar nu gaat weet ik niet.
Lijkt mij vooral niet leuk in dat gebouw in Rtd met meer dan 3000 man.